Ekspozycja skupia się na temacie represji komunistycznych wymierzonych w przedwojenną kadrę oficerską Marynarki Wojennej oraz w podoficerów i szeregowych, którzy do wojska trafili w na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych. Prezentuje sylwetki głównych oskarżonych w stalinowskim procesie komandorów z lata 1952 r.

Wybory, plebiscyt, głosowanie czy farsa? Wyniki sfałszowanego referendum z czerwca 1946 r. przesądziły zmianę przedwojennego dwuizbowego parlamentu (sejm i senat) na jednoizbowy – sejm. Pierwsze wybory ze stycznia 1947 r. do Sejmu Ustawodawczego były jeszcze starciem Polskiej Partii Robotniczej, Polskiej Partii Socjalistycznej i Stronnictwa Ludowego z opozycją, powszechnie utożsamianą z Polskim Stronnictwem Ludowym.

Ekspozycja przypomina okoliczności wydania jednego z podstawowych dla komunistycznego ustroju aktów prawnych oraz metody wprowadzania go w życie. Fotografie, dokumenty, świadectwa rodzin ziemiańskich, stanowią szczególnie cenną część wystawy obrazującą m.in. postawy mieszkańców wsi wobec reformy i ziemian, represje stosowane przez komunistyczne władze, a także zniszczenia dworów, pałaców, parków i zabudowań gospodarczych.

Wystawa na współcześnie wykonanych fotografiach ukazuje więzienie w Rawiczu jako miejsce kaźni Narodu Polskiego w latach stalinizmu. Na planszach przedstawiono miejsca związane z męczeństwem więźniów, z administracją i „ochroną” obiektu oraz budynki wykorzystywane tuż po wojnie przez sowiecką administrację wojskową.

Wystawa w pierwszej części prezentuje korzenie ruchu komunistycznego na Rzeszowszczyźnie, następnie działalność komunistów podczas II wojny światowej, a w końcu metody przejmowania władzy w latach 1944–1948. Pokazane są m.in. fragmenty mało znanych dokumentów dotyczących negatywnego stosunku komunistów do budowy niepodległego państwa polskiego po 1918 r., zbrodniczej działalności oddziałów Gwardii Ludowej, fałszowania wyników referendum w 1946 r.

Wystawa prezentuje wyniki badań prowadzonych przez OBEP IPN w Rzeszowie w ramach ogólnopolskiego projektu dokumentacyjnego Śladami Zbrodni. Dokumentuje siedziby jednostek aparatu bezpieczeństwa i miejsca zbrodni dokonanych przez komunistycznych funkcjonariuszy na terenie ówczesnego województwa rzeszowskiego.

Od stycznia 1944 r. Armia Czerwona zajęła całe terytorium przedwojennego państwa polskiego. Oficjalnie głoszono, że tereny te zostały wyzwolone spod okupacji niemieckiej, nowa rzeczywistość jednak daleko odbiegała od oczekiwań Polaków. W rezultacie społeczeństwo stawiało opór, a dążący w pierwszych latach powojennych do przejęcia pełni władzy komuniści już wówczas zwalczali opór, włącznie z eliminacją najbardziej przeciwstawiających się im osób.

Wystawa poświęcona jest „kalendarzowi liturgicznemu” Polski Ludowej i przypomina najważniejsze święta partyjne i państwowe obchodzone w latach rządów komunistycznych. 1 maja ulicami polskich miast maszerowały pochody pierwszomajowe, pozdrawiane z prowizorycznych trybun honorowych przez „ludową” władzę.

Ekspozycja ukazuje mieszkańców byłego województwa białostockiego skazanych na karę śmierci w latach 1944–1956 oraz przypomina osoby, które te wyroki wydawały lub się do nich przyczyniły. Na wystawie przedstawiona została szczegółowo droga, która prowadziła do skazania i jej kolejne etapy – zatrzymanie, śledztwo i rozprawa sądowa, pobyt skazańca w celi śmierci, wykonanie na nim wyroku oraz postępowanie organów represji ze zwłokami pomordowanych.