Wystawa jest zaproszeniem do podróży w nieodległą przeszłość, w realia konfliktu, który zdominował powojenną historię, przez blisko pół wieku – od zakończenia II wojny światowej – wpływał na życie milionów ludzi i ukształtował oblicze dzisiejszego świata.

Wystawa edukacyjna Instytutu Pamięci Narodowej „Od wojny do zwycięstwa 1939–1989” opowiada o szczególnym półwieczu w naszej historii. Polska pozbawiona była wówczas niepodległości i wolności – najpierw w wyniku podboju i okupacji przez Niemcy i ZSRS w latach II wojny światowej, a następnie komunistycznego zniewolenia po wojnie.

Wystawa składa się z dwunastu portretów, przedstawiających kobiety zaangażowane w politykę, walkę niepodległościową, działające na polu nauki i kultury. Są to postacie niezwykłe, o oryginalnych poglądach, odważne i konsekwentne w swoich wyborach i działaniach. Choć w ich życiu nie brakowało osobistych „zakrętów", pozostały wierne takim wartościom jak patriotyzm, wolność osobista i suwerenność narodowa, odpowiedzialność za słowo czy idea społeczeństwa obywatelskiego.

Wystawa jest swego rodzaju podróżą poprzez symbole, te mniej i bardziej znane. Szczególne miejsce poświęcone zostało symbolice państwowości – godłu, fladze, barwom, hymnowi i znakom z nimi powiązanymi. Na wystawie znalazły się też znaki, które stały się symbolami swoich czasów – godła, logotypy, odznaczenia, a nawet przedmioty…

Wystawa opowiada o tygodniku „Polska Walcząca”, wydawanym w latach 1939–1949 na emigracji oraz o jego twórcy i redaktorze naczelnym Tymonie Terleckim.

Wystawa dokumentuje losy właścicieli ziemskich, będących częścią elit II Rzeczypospolitej, niszczonych przez okupanta sowieckiego i niemieckiego w czasie II wojny światowej. Zasadnicza część ekspozycji to uzupełnione opisem materiały ikonograficzne: mapy, fotografie rodzinne, wspomnienia dotyczące właścicieli dworów w województwie białostockim, a także dokumenty administracyjne o zniszczeniu majątków oraz ilustracje ukazujące represje, jakim poddawani byli właściciele ziemscy po roku 1939.

W układzie chronologicznym pokazane są pierwsze wysiedlenia ludności polskiej z Warmii i Mazur po kampanii wrześniowej 1939 r., wywózki na roboty przymusowe, deportacje naSyberię, powojenną ewakuację ludności Prus Wschodnich do Niemiec po decyzji wielkich mocarstw i osadnictwo Polaków repatriowanych z terenów wcielonych do ZSRR oraz Ukraińców wysiedlonych z Polski południowo-wschodniej w ramach Akcji „Wisła”.

Witold Lutosławski, Józef Czapski, Witold Gombrowicz i rotmistrz Witold Pilecki to słynne osobowości dwudziestowiecznej historii Polski i Europy. Co łączy tak różne postaci? Pochodziły one z rodzin ziemiańskich, których styl życia oparty był na określonych tradycyjnych wartościach.

Przedstawione w katalogu wystawy eksponaty pochodzą ze zbiorów instytucji szczególnie ważnych dla narodu polskiego. Ośrodki te, ulokowane w 9 krajach na 4 kontynentach, są ostoją polskiej kultury, ogniskami polonijnymi podtrzymującymi tradycje i historię narodu polskiego. Organizacją zrzeszającą te instytucje jest funkcjonująca od 1979 r. Stała Konferencja Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie (MABPZ).

„Operacja polska” przeprowadzona przez NKWD w latach 1937–1938 w Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich to jedna z największych zbrodni ludobójstwa wymierzonych w naród polski w XX wieku. W wyniku realizacji rozkazu nr 00485 z 11 sierpnia 1937 r., wydanego przez ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRS Nikołaja Jeżowa, pod fałszywymi zarzutami represjonowano przynajmniej 139 835 osób, z czego zamordowano nie mniej niż 111 091.

Stowarzyszenie Weteranów Armii Polskiej w Ameryce (SWAP) jest najstarszą polską organizacją kombatancką działającą na świecie, istniejącą nieprzerwanie od 1921 roku. Jej geneza wiąże się z ochotniczą służbą przedstawicieli amerykańskiej Polonii w Armii Polskiej we Francji w czasie I wojny światowej. „Błękitna Armia" - nazywana tak od koloru mundurów - powstała w 1917 roku za sprawą gen. Józefa Hallera, a w jej szeregi weszło ok. 20 tys. ochotników z USA i Kanady.

Po wprowadzenia 13 grudnia 1981 r. stanu wojennego grupa pracowników Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku, z Romanem Wyżlicem, Adamem Drągiem i Andrzejem Adamczykiem na czele, zorganizowała jawnie działającą Kasę Zapomogowo-Pożyczkową, której zadaniem było niesienie pomocy rodzinom kolegów represjonowanych przez władze komunistyczne. Do organizacji przystąpiło prawie 80 proc. załogi. Jej działalność została jednak przerwana w czerwcu 1983 r. aresztowaniem najaktywniejszych czło