Wystawa, przygotowana przez Centralę Biura Edukacji Narodowej, przedstawia losy błogosławionej Rodziny Ulmów.

Wyjątkowa wystawa przedstawia losy, wydawałoby się zwykłej polskiej rodziny, a przecież jednocześnie wyjątkowej. Rodziny, której linia życia została poddana trybom okrutnej wojny i okupacji. Józef i Wiktoria Ulmowie nie poddali się biernie biegowi historii.

Wystawa ukazuje wysiłek Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, które w czasie II wojny światowej niosły pomoc tysiącom polskich dzieci w prowadzonych przez siebie szkołach, sierocińcach i ochronkach rozsianych na terenie kraju. Wśród nich siostry ukryły ponad 500 dzieci żydowskich, skazanych przez okupanta niemieckiego na eksterminację.

Plansze z archiwalnymi fotografiami i dokumentami na wybranych przykładach ukazują rodzaje i okoliczności pomocy niesionej przez Polaków ludności żydowskiej. Przedstawiona została pomoc zorganizowana (działalność „Żegoty”) oraz indywidualna, zarówno na terenie okupowanego kraju, jak i poza jego granicami. Ekspozycja dokumentuje szeroki wachlarz działań Polaków, którzy z narażeniem swojego życia ratowali Żydów podczas Zagłady.

Wystawa dotyczy terenu całej Małopolski i jest poszerzeniem wystawy poświęconej wielorakiej pomocy Polaków udzielanej Żydom na Rzeszowszczyźnie. Otwarta została w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu na Rynku Głównym w Krakowie 27 stycznia 2008 r., ściągnęła do Krakowa wielu znakomitych gości z Polski i ze świata.

Wystawa prezentuje tragiczne losy mniejszości żydowskiej w regionie łódzkim w czasie II wojny światowej. W przedwojennym województwie łódzkim mniejszość ta stanowiła 25 proc. mieszkańców, a Łódź była drugim co do wielkości, po Warszawie, skupiskiem Żydów (233 tys. osób, czyli 32 proc. populacji). Odegrali oni znaczącą rolę w rozwoju gospodarczym i kulturalnym całego regionu, uczestniczyli także w jego życiu politycznym.

Wystawa ma przybliżyć historię drugiego co do wielkości getta w okupowanej Europie. Podczas II wojny światowej Łódź straciła prawie jedną trzecią przedwojennych mieszkańców, co było niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń w historii społecznej naszego miasta.

Wystawa przedstawia sprzeciw polskiego społeczeństwa, Kościołów i Polskiego Państwa Podziemnego wobec nazistowskiego planu eksterminacji ludności żydowskiej, a także ratowanie Żydów i pomoc niesioną im przez pojedynczych obywateli oraz instytucje, takie jak konspiracyjna Rada Pomocy Żydom.

Wystawa prezentuje obrazy z codziennego życia krakowskiego getta od momentu jego powstania do likwidacji. Represje, zmaganie się z problemami dnia codziennego, tragiczne wydarzenia podczas wywózki do obozu śmierci zostały opatrzone komentarzem literackim z książki Romy Ligockiej Dziewczynka w czerwonym płaszczyku.

W nocy z 16 na 17 marca 1942 r. rozpoczęła się likwidacja getta lubelskiego, pierwszego skupiska żydowskiego w Generalnym Gubernatorstwie, objętego Aktion Reinhardt, operacją mającą na celu fizyczną zagładę ludności żydowskiej w okupowanej Polsce centralnej.

Ekspozycja obejmuje i pokazuje wschodnie ziemie II Rzeczypospolitej Polskiej według przedwojennego podziału administracyjnego. Prezentowane fotografie wykonane zostały podczas wojny, kilka lat przed jej rozpoczęciem i po jej zakończeniu. Obok zdjęć Polaków starano się pokazać ich żydowskich braci oraz miejsca ich ukrywania. Na wystawie znalazły się także wybrane, nigdzie dotąd niepublikowane dokumenty, potwierdzające pomoc udzielaną Żydom przez polskich mieszkańców Kresów Wschodnich II RP.